Φυσικοί Κίνδυνοι και Αντιμετώπιση Καταστροφών

Ίδρυμα: ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ
Σχολή: ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ
Τμήμα: ΓΕΩΓΡΑΦΙΑΣ
Πόλη: ΛΕΣΒΟΣ
Είδος ΠΜΣ: Διϊδρυματικό ΠΜΣ
Παρακολούθηση: Πλήρης, Διά ζώσης & Εξ΄αποστάσεως
Διάρκεια Φοίτησης (εξάμηνα): 3
Τέλη Φοίτησης: 1.500 €
Γλώσσα Διδασκαλίας: Ελληνική
ΦΕΚ: ΦΕΚ 2965/Β’/24.07.2018
URL Ιστοσελίδας:
Ειδικεύσεις:
Απευθύνεται σε απόφοιτους των τμημάτων:

ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΙ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑΣ, ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ, ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΔΑΣΟΛΟΓΙΑΣ, ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΚΩΝ ΣΧΟΛΩΝ, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ ΤΗΣ ΗΜΕΔΑΠΗΣ ΚΑΙ ΟΜΟΤΑΓΩΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΑΛΛΟΔΑΠΗΣ. ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΙ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΤΕΙ ΣΥΝΑΦΟΥΣ ΓΝΩΣΤΙΚΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ

Συνεργαζόμενα τμήματα:

1. ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ Α.Π.Θ.
2. ΤΜΗΜΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΠΑΝ. ΑΙΓΑΟΥ
3. ΕΘΝΙΚΟ ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ (Ε.Α.Α.)
4. Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου (Μ.Φ.Ι.Α.Δ.Λ)
5. Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης (Μ.Φ.Ι.-Π.Κ.)
6. Αριστοτέλειο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Θεσσαλονίκης (Α.Μ.Φ.Ι.Θ.)

Σημειώσεις:

Επικοινωνία
https://geography.aegean.gr/misc/index.php?content=4

Περιγραφή

Αντικείμενο του Δι-ιδρυματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών είναι η προαγωγή της γνώσης και η ανάπτυξη της έρευνας καθώς και η ικανοποίηση των εκπαιδευτικών, ερευνητικών, κοινωνικών, πολιτιστικών και αναπτυξιακών αναγκών της χώρας, στην κατάρτιση επιστημόνων σε θέματα που αφορούν φυσικούς κινδύνους και καταστροφές και την αντιμετώπισή τους με σύγχρονες μεθόδους και τεχνικές της επιστήμης διαχείρισης των περιβαλλοντικών κινδύνων.

Αναλυτικά οι στόχοι του Δ.Π.Μ.Σ. είναι:

  • μελέτη του κοινού επιστημονικού πεδίου της επικινδυνότητας και του κίνδυνου των φυσικών καταστροφών με σύγχρονες μεθόδους και τεχνικές
  • θεωρητική και πρακτική εμπέδωση των απαραίτητων εξειδικευμένων επιστημονικών γνώσεων που συνδέονται άρρηκτα με την αντιμετώπιση των φυσικών κινδύνων και καταστροφών
  • ανάπτυξη προηγμένων δεξιοτήτων και ικανοτήτων των αποφοίτων στον σχεδιασμό, στην πρόληψη και στη σωστή προετοιμασία για την αντιμετώπιση των φυσικών κινδύνων και καταστροφών
  • μελέτη, σχεδιασμός και οργάνωση των κοινωνιών για τη βελτίωση της ανθεκτικότητάς τους στις καταστροφές
  • εφαρμογή αυτών των εννοιών μέσα από διδασκαλία, υπαίθριες και εργαστηριακές ασκήσεις, ερευνητικές εργασίες και συμμετοχή σε εκπαιδευτικά προγράμματα
  • διάχυση του πνεύματος διεπιστημονικής συνεργασίας και μάθησης ανάμεσα σε ομάδες επιστημόνων και στην κοινωνία.